Autoryzowany Serwis Buderus · od 1991 roku
Autoryzowany Serwis Buderus · od 1991 roku
Naprawiamy instalacje c.o. i c.w.u. oraz wymieniamy zasobniki ciepłej wody, zbiorniki buforowe, pompy, naczynia wzbiorcze i armaturę, z ponownym uruchomieniem układu.
Złącza, śrubunki, zawory, podejścia pod grzejniki i przecieki w obrębie kotłowni. Przy stałym spadku ciśnienia szukamy przyczyny systematycznie, to nie zawsze jest widoczna kropla pod kotłem.
Wymiana pomp c.o. oraz pomp cyrkulacyjnych ciepłej wody na modulowane i energooszczędne. W kotłach Buderus pompa jest wbudowana i modulowana, w starszych instalacjach z osobną pompą stałoobrotową jej wymiana bywa najprostszą oszczędnością energii elektrycznej.
Zawory odcinające, zwrotne, mieszające i termostatyczne przy grzejnikach, zawory bezpieczeństwa oraz grupy bezpieczeństwa kotła i zasobnika.
Dobór objętości, wymiana i ustawienie ciśnienia wstępnego. Skoki ciśnienia w instalacji i regularne zrzuty przez zawór bezpieczeństwa najczęściej mają tu swoje źródło.
Odpowietrzniki automatyczne i ręczne, uzupełnianie zładu, usuwanie korków powietrznych, przez które grzejniki pozostają zimne mimo pracującego kotła.
Rozbudowa kotłowni o dodatkowy obieg, grzejnikowy, podłogowy albo c.w.u., w oparciu o grupy pompowe Buderus HS, HSM, HS MM 100 i HSM MM 100 wraz z dedykowanymi rozdzielaczami obiegów i sprzęgłami hydraulicznymi.
Zdjęcie poglądowe. Do podmiany na zdjęcie realizacji.
Zasobnik c.w.u. zużywa się powoli i najczęściej daje o sobie znać dopiero wtedy, gdy na naprawę jest już za późno.
Sygnały, przy których warto sprawdzić zbiornik: rdzawy osad albo przebarwiona woda po dłuższym postoju, coraz krótszy zapas ciepłej wody mimo niezmienionych ustawień kotła, wilgoć i ślady zacieków pod izolacją, buczenie i strzelanie przy nagrzewaniu, zużyta anoda ochronna stwierdzona podczas przeglądu oraz każdy przeciek z płaszcza zbiornika, tego się nie spawa ani nie uszczelnia.
Osobna kategoria to zasobniki po prostu źle dobrane: zbyt małe dla powiększonej rodziny albo przewymiarowane, przez co przez większość doby kocioł podgrzewa wodę, z której nikt nie korzysta.
Przy wymianie dobieramy zbiornik do sposobu pracy instalacji. Podgrzewacze monowalentne, z jedną wężownicą, współpracują z jednym źródłem ciepła. Biwalentne, z dwiema wężownicami, są przygotowane pod drugie źródło, najczęściej instalację kolektorów słonecznych. Jeżeli w kotłowni brakuje miejsca, alternatywą są urządzenia kompaktowe: Logamax plus GB172-24T50V2 z wbudowanym zasobnikiem 48 l i wydajnością ciepłej wody do 16,5 l/min albo centrala Logamax plus GB172iT-24 T100S, w której zasobnik zabezpieczono termoglazurą Buderus DUOCLEAN plus.
Sprawdzamy realny rozbiór ciepłej wody, rodzaj źródła ciepła, dostępne miejsce i wysokość pomieszczenia. Zbiornik musi przejść przez drzwi i zmieścić się pod stropem razem z osprzętem i izolacją.
Spisujemy, co obejmuje zlecenie: demontaż starego zbiornika, przeróbki podejść, nowy osprzęt, izolację i wywóz zdemontowanego urządzenia. Bez zostawiania tego do dogadania na miejscu.
Odcinamy zasilanie i wodę, spuszczamy zbiornik, demontujemy stary zasobnik wraz z osprzętem i wynosimy go z kotłowni.
Przerabiamy podejścia wody zimnej i ciepłej, wężownicy, cyrkulacji i spustu pod nowy zbiornik; montujemy grupę bezpieczeństwa i zawór zwrotny.
Ustawiamy zbiornik, podłączamy wężownice, zamykamy izolację i montujemy czujnik temperatury ciepłej wody w kieszeni pomiarowej.
Napełniamy, odpowietrzamy i sprawdzamy szczelność pod ciśnieniem roboczym, jeszcze przed uruchomieniem podgrzewu.
Wpinamy czujnik c.w.u. do regulatora, EMS plus, TC100, RC310 albo sterownika Logamatic serii 4000, ustawiamy temperaturę zadaną, program czasowy i cykl podwyższonej temperatury, po czym uruchamiamy podgrzew.
Pokazujemy obsługę, podajemy ustawione parametry i ustalamy, co sprawdzić przy najbliższym przeglądzie, w tym stan anody ochronnej.
Nie każda kotłownia potrzebuje bufora, ale tam, gdzie jest potrzebny, jego brak widać w rachunkach i w liczbie załączeń palnika.
Magazynuje ciepło i wydłuża cykle pracy źródła, ograniczając cyklowanie palnika. Stosowany tam, gdzie moc źródła przewyższa chwilowy odbiór, oraz w układach z kilkoma źródłami ciepła.
Rozdziela obieg kotłowy od obiegów grzewczych, dzięki czemu pompy nie pracują przeciwko sobie. W kotłowniach z kilkoma obiegami to element standardowy, Buderus oferuje je razem z grupami pompowymi i dedykowanymi rozdzielaczami.
Zbiornik, w którym przygotowanie ciepłej wody łączy się z buforem instalacji. W układach solarnych to rozwiązanie, które przy powierzchni kolektorów rzędu 10 m² pozwala wspomagać także ogrzewanie pomieszczeń.
Nie zawsze konieczny. Przy powietrznych pompach ciepła Logatherm WLW196i AR producent wskazuje brak konieczności instalacji bufora jako jedną z zalet układu i niższych kosztów inwestycyjnych. O tym, czy bufor jest potrzebny, decyduje charakterystyka instalacji odbiorczej.
Dobierane do pojemności zładu i zbiornika. Przy wymianie zasobnika to element, o którym najczęściej się zapomina, a to on odpowiada za stabilne ciśnienie w instalacji.
Zbiornik i wymiennik zużywają się tym szybciej, im twardsza jest woda i im więcej zanieczyszczeń krąży w instalacji. Kamień odkłada się na wężownicy i ściankach zbiornika, pogarsza wymianę ciepła i wydłuża czas nagrzewania, a zaszlamiony zład skraca życie pomp i zaworów.
Dlatego przy większych pracach hydraulicznych patrzymy również na wodę. Buderus ma w ofercie kompaktowe zmiękczacze wody Logawater Soft, pracujące w sprawdzonej technologii jonowymiennej, oraz koncepcję ochrony instalacji D³, która ma utrzymać wydajność systemu grzewczego przez długi czas, ograniczyć bieżące koszty eksploatacji i pozwolić uniknąć kosztownych napraw serwisowych.
Jeżeli instalacja pracuje od lat bez uzdatniania wody, samo podłączenie nowego zbiornika niczego nie rozwiąże, wtedy zaczynamy od płukania i odkamienienia obiegu.
F.H.U. TERMIA, ul. Orzechowa 10, 30-422 Kraków. Telefon: +48 570 857 857.
